PPE 1/2025

Doręczenie korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego – zderzenie z praktyką

Jakub Bródka

doktorant Szkoły Doktorskiej Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego; ORCID: 0000-0002-1504-5119

https://doi.org/10.62627/PPE.2025.006

STRESZCZENIE

Wprowadzenie instytucji obligatoryjnego doręczenia za pośrednictwem komornika sądowego w trybie art. 139(1) k.p.c. spowodowało powstanie licznych wątpliwości natury praktycznej, które ustawodawca z mniejszym lub większym skutkiem próbował rozwiewać oraz naprawiać mankamenty obowiązujących regulacji. Jednak nie uczynił tego w sposób kompletny. Niniejsze opracowanie prezentuje wybrane zagadnienia sporne w praktyce doręczeń komorniczych oraz podejmowanie przez komornika czynności celem ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata, które wymagają rozwiązania. Autor zaprezentował możliwe próby rozwiązania wskazanych problemów na płaszczyźnie legislacyjnej albo w wyniku przyjęcia określonej wykładni, które ułatwiłyby wykonywanie zadań komornikom sądowym oraz uczyniłyby procedurę doręczenia korespondencji, a także podjęcie czynności z art. 3b u.k.s. bardziej efektywnymi, bez naruszenia praw stron postępowania. Wybór zagadnień oparto na aktualnych uregulowaniach prawnych: Kodeksie postępowania cywilnego, ustawie o kosztach komorniczych, ustawie o komornikach sądowych oraz na piśmiennictwie i doświadczeniu autora zdobytym podczas pracy w kancelarii komorniczej.

Słowa kluczowe: postępowanie egzekucyjne, doręczenie komornicze, komornik sądowy, miejsce zamieszkania, protokół

ABSTRACT

Service of Correspondence by Bailiff in Practice

Jakub Bródka, doctoral student at the Doctoral School of the Faculty of Law and Administration at the University of Gdańsk; ORCID: 0000-0002-1504-5119

As a result of the enforcement of an obligatory delivery by bailiff under Art. 139(1) of the Civil Procedure Code, there have arisen numerous practical doubts, which the legislator, more or less effectively, tried to dispel in order to repair the shortcomings of the applicable regulations. However, the issue has not been solved completely. This article presents selected disputable issues related to the delivery by bailiff, as well as to activities taken by bailiffs to identify the addressee’s present place of residence, which need to be solved. The author presents possible solutions to those issues in legislative or interpretation terms, which would make the performance of bailiffs’ activities easier and the correspondence delivery, as well as activities stemming from Art. 3b of the bailiffs act more effective, without prejudice to the rights of parties to proceedings. The choice of the issues is based on the existing legal regulations: the Civil Procedure Code, the bailiff’s cost act, the bailiffs act, as well as on the author’s literature and experience gained during his work in the bailiff office.

Keywords: enforcement proceedings, delivery by bailiff, bailiff, place of residence, report